piątek, 16 stycznia 2015

Minimalistyczna bryka

Zamim opowiem Wam o mojej bryce chciałabym żebyście obejżeli ten filmik:



Czemu zdecydowałam się na składaka?
Zaczeło się w Londynie. Miasto owszem wielkie, ale całe usiane domkami. Oznacza to dużo mniejszą gęstość zaludnienia na metr kwadratowy, i odnosi się to też do przystanków autobusowych. Dodatkowo jeśli tak jak ja preferujecie rejony zamieszkałe przez "białych Brytyjczyków", do metra albo pociągu będziecie mieli niezły kawałek drogi. Masa mieszkańców dojeżdża tam samochodami (możecie sobie wyobrazić szukanie miejsca do parkowania) lub rowerami, których kradzież to prawdziwa plaga.

Wybrałam się do pewnej "szemranej dzielnicy", po blokadę. Pytam się sprzedawcy którą mam kupić, żeby mi nie ukradli roweru, a on się na to uśmiechnął i mówi, że przy każdej mi ukradną... Kupiłam u-locka wątpiąc w sens tego co robię...

Spytałam się znajomego, który orientuje się w temacie, gdzie można kupić jakiś używany rower. Polecił mi pewną giełdę. Kiedy zaznaczyłam, że chodzi mi o rowery niekoniecznie kradzione, nie był w stanie mi nic doradzić :/

Kolejny aspekt: londyńskie domki.
Mieszkałam w jednym z większych i bardziej przestronnych, a jednak wchodzić do niego trzeba było pojedyńczo, a konstrukcja przedsionek-schody-salon po prostu uniemożliwiała wprowadzenie do środka zwykłego roweru.

Jak już pisałam szukam swojego miejsca na ziemi, a składaka mogę zabrać ze sobą nawet samolotem. Waży około 14 kg wiec mogę coś jeszcze zmieścić w tej samej walizce :)

Jest jeszcze jedna kwestia: cena komunikacji publicznej w Warszawie. Gdy piszę tego posta bilet miesięczny kosztuje 210 zł, a kwartalny 482 zł. Odkąd pamiętam byłam fanką komunikacji miejskiej, uważając ją za najbardziej ekologiczną i praktyczną podczas poruszania się po mieście. Odkąd ceny biletów podskoczyły tak dramatycznie, a kanary zatrudniane za pieniądze podatników dopuszczają się dosłownie wszystkiego, byle by wystawić mandat (często niesłusznie), uważam, że lepiej jest kupić samochód. Dodam tylko, że od lat nie słyszałam, żeby skarga na nieutrzciwych kontrolerów przyniosła jakikolwiek skutek, dlatego szerokim łukiem omijam transport ze znaczkiem ZTM. Dramatyczny spadek użytkowników transportu publicznego w Warszawie dowodzi, że nie jestem jedyna...

Jako osoba, która nie posiada własnego lokum, a jedynie je wynajmuje, nie miewam dostępu do wszelkiego rodzaju piwnic/wózkowni. Jeśli przyjdzie mi kiedyś mieszkać w małym pokoju, nie muszę obawiać się o to, że nie zmieszczę tam roweru. Dodatkowo każdy kto kiedykolwiek korzystał z tego typu pomieszczeń wie, że są one pozamykane często na 7 spustów. Zabranie z mieszkania roweru zajmuje znacznie mniej czasu niż bawienie się z tymi zamkami w tą i z powrotem.



A oto i moja fura! Bfold 3 to model nieco inny niż na filmie. Składa się go ponoć w 15 sekund -czasu nie mierzyłam, ale wyrabiam się podczas kolejki do autobusu, kiedy ze trzy osoby przede mną wsiadają.

Wybrałam go bo:
-jest tani (670 zł z błotnikami) a to mój pierwszy rower tego typu, i nie wiedziałam czy mi się sprawdzi. Dodatkowo boję się poruszać po mieście droższym rowerem

-to jedyny znany mi składak, który nie ma limitu wagowego i może korzystać z niego tez mój mąż

-to jedyny znany mi składak ze stalową ramą (uważam, że jest bardziej wytrzymała). Od modeli aluminiowych jest cięższy tylko 0,4 kg, za to ma większe szanse na korozję, ale w najgorszym wypadku zapoznam go z farbą zabezpieczającą...

-gdybym chciała kupić markowy Dachon bezpośrednio w sklepie musiałabym wyrobić się do godziny 18-ej, co aktualnie oznacza konieczność wzięcia dnia wolnego, a Decatchlon w standardzie jest czynny do godziny 21-ej

Jeśli macie jeszcze wątpliwości co do wyższości składaków nad zwykłym rowerem polecam przeczytać tą stronę.

A propos Dachonów to mają w swojej ofercie modele, które składa się tak, że można na nich potem wygodnie usiąść. Innymi słowy stajemy się posiadaczami miejsca siedzącego w autobusie, o które żadna babcia nie będzie z nami walczyć :)
Jeśli nie przeszkadza Wam wydanie 2 000 zł na rower, to Dachon ma wiele naprawdę praktycznych rozwiązań.



Początkowo zastanawiałam się, jakie reakcje będzie budzić mój rower. Bałam się, że kierowcy nie będą chcieli mnie wpuszczać z nim do autokarów, a sprzedawcy do sklepów, oraz że ludzie będą się na mnie ogólnie dziwnie patrzeć kiedy go rozkładam. Nie mogłam być bardziej w błędzie. Pierwszy raz kiedy wsiadałam z bfoldem do autobusu i szybciutko go złożyłam przed wejściem, wzbudziłam euforię. Kierowca i pasażerka wypytywali mnie gdzie można coś takiego kupić, chwalili "patent", i byli pod wrażeniem niskiej ceny. Ogólnie standardem jest, że podczas składania/rozkładania jestem zaczepiana z pytaniem co to za rower, i że to musi być strasznie praktyczne/wygodne. Nawet w najmniejszych sklepikach na bazarkach jestem witana entuzjastycznie, pomimo, iż są to miejsca w których mogą się zmieścić z reguły ze dwie osoby.


Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić to:
-brakuje mi bagażnika. Jest on niedostępny dla mojego modelu (przynajmniej w Polsce). Moi znajomi zwykli wyśmiewać to akcesorium odkąd pamiętam. Stwierdziłam więc, że skoro zależy mi na mobilności, przeżyję jego brak i póki co jest mi bez niego ciężko. Dahon sprzedaje całkiem sensowne bagażniki, i podobno po lekiej modyfikacji da się je dostosować do bfolda. Może kiedyś wreszcie uda mi się dojechać do ich salonu w godzinach, w których będzie otwarty ;)

-skoro nie mam przerzutek to liczyłam na hamulec torpedo (ten, który uruchamia się podczas cofania pedałów). Te dwie rzeczy jakoś zawsze wydawały mi się od siebie zależne, ale prawdę powiedziawszy nie znam się na rowerach, no i się przeliczyłam.

-kierownica mogłaby być trochę wyższa. Jestem raczej kurduplem (165 cm wzrostu) ale da się z tym żyć. Zawsze to trochę areodynamiczniej ;)

Ogólnie minusów jest mało i są dość mało istotne. Rowerem jeździ się za to bardzo komfortowo i jest prześliczny.


Skoro uznałam, że warto kupić samochód, to po co mi w ogóle rower?
-bo podjechać do sklepu ulicę dalej wydaje mi się śmieszne, a rowerem całkiem sensowne. Nie wiem gdzie tu logika, to chyba moje wielkomiejskie przyzwyczajenie ;)

-bo podróż dłuższa niż 30-to minutowa to dla mnie marnotrawstwo czasu, kiedy jest się za kółkiem. Wolę podjechać do docelowego środka transportu i przeczytać książkę lub obejrzeć film kiedy ktoś inny prowadzi :)

-bo omijam korki i beznadziejne połączenia komunikacyjne w centrum miasta oraz nie muszę szukać miejsca do parkowania. Przykładowo podróż ze starówki do centrum handlowego Arkadia zajmuje pół godziny autobusami i trzeba jeszcze nachodzić się po schodach. Rowerem jestem tam 2-3 razy szybciej.

-bo jest lepszy od siłowni. Żeby była jasność nie uważam wcale niczym Pan Cejrowski, że chodzenie na siłownię to coś głupiego. Zawsze lubiłam tę formę aktywności fizycznej i bardzo ceniłam sobie możliwość korzystania z niej w ramach zajęć z WF-u. Niestety wraz z ukończeniem szkoły nigdy więcej nogi w niej nie postawiłam, bo jakoś zawsze brakowało mi czasu. Nawet znajomi, którzy bardzo lubią ćwiczyć zainwestowali we własny sprzęt w domu. Szkoda mi też czasu, i wolę łączyć przyjemne z pożytecznym.


W tym roku mam zamiar się przełamać, i jeździć nim również zimą. Wiem już że opony z kolcami nie sprawdzają się przy zmiennym podłożu (lód na przemian z roztopionym śniegiem). Wiem też że tego typu urozmaiceń nie stosuje się w holandii -światowej stolicy rowerów. Dochodzę do wniosku, że trzeba się po prostu przyzwyczaić. Kiedy zaczynam myśleć, że mój pomysł jest szalony włanczam sobie ten filmik:

3 komentarze :

  1. Bilet miesięczny w Warszawie kosztuje 110 zł a nawet 98 z Kartą Warszawiaka, a kwartalny odpowiednio 280 zł i 250 zł
    Za 210 zł możemy kupić bilet na dwie strefy, czyli Warszawę i okoliczne miejscowości.

    OdpowiedzUsuń
  2. Wiesz, cennik ztm jest dostępny w internecie... Problem w tym, że podatek gruntowy na takim żoliborzu przykładowo podskoczył dwukrotnie za czasów cioci Hani i masa ludzi przeprowadziła się na tak zwane suburbia. Mało kto posiada również lokum na własność, żeby móc rozliczać się Warszawie. Konia z rzędem temu, kto wytłumaczy Pani w Urzędzie Skarbowym, że jego jedyny stały adres to adres mailowy... I tak wszyscy płacą podatki w rodzinnych miejscowościach, bo tylko tam mogą kierować tradycyjną korespondencję... No i karta warszawiaka znów staje się fikcją...

    OdpowiedzUsuń
  3. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń